مجله ای برای تاریخ و فرهنگ آبادان سخن مدیرمسئول

مجله ای برای تاریخ و فرهنگ آبادان

  بزرگنمایی:

می‌گویند دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است. انتشار نشریه‌ای که قصد دارد به‌طور مبسوط به تاریخ و فرهنگ و جامعه آبادان بپردازد، گرچه در آستانه‌ی افول نشریات امر دیرهنگامی است؛ اما به سیاق همان ضرب‌المثل معروف، شاید انتشار دیرهنگام هم بهتر از هرگز منتشر نشدن باشد. با کمترین توقع و انتظار از آنچه در پیش روی ما خواهد بود، پیمودن این مسیر را آغاز می‌کنیم. واقعیت‌های جدید کار مطبوعاتی چنان است که نمی‌توان صرفاً به یک شیوه‌ی سنتی انتشار محدود شد؛ فلذا «آبادان‌نامه» به انتشار دیجتال اهمیت می‌دهد.  

«آبادان‌نامه» آبادان را حوزه‌ای گسترده‌تر از جغرافیای امروز این شهر می‌داند و هرجا نشانی از آن بیابد به آن خواهد پرداخت. در نظر ما آبادانی هر آن کسی است که زمانی در این شهر زیسته و تجربه و خاطره‌ای زیستن از در آن دارد.  «آبادان نامه» به‌طور ویژه به تاریخ شهر آبادان می‌پردازد؛ تاریخ بخشی از هویت ماست؛ اما واقعیت این است که جامعه متحول آبادان به سمت برساخت هویتی جدیدی هم در حرکت است و لذا باید کوشید هویت قدیم و جدید به نوعی سازگاری برسند. از این روست که موضوعات اجتماعی و راهبردی و اندیشگی معطوف به آینده شهر برای «آباداننامه» اهمیت خواهند داشت.

آبادان این سال‌ها شرایط مناسبی نداشته است، نه برای عموم مردم و نه برای فعالان فرهنگی. کوشش برای فهم علل مشکلات، از موضوعاتی است که آبادان‌نامه به آن خواهد پرداخت. در این سال‌ها اهل فرهنگ هم با دلسردی و یأس مواجه بوده‌اند. برخوردهایی که امسال با برخی اهالی فرهنگ از جمله «مریم دلباری» و «محمد بم» صورت گرفته، باعث تأسف است؛ هرچند تجربه نشان داده که جریان‌های فرهنگی فراتر از فردها به حرکت خود ادامه خواهند داد.  

شماره اول «آبادان‌نامه» با قدری شتاب فراهم شده است و طبعاً نشریه شکل نهایی ندارد، بخش‌های متنوع دیگری به بخش‌های فعلی اضافه خواهند شد و قلم‌های متنوع‌تری در آن قلم خواهند زد. شماره اول برگ سبزی است تحفه درویش.     


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield